Тезаурус и речник српског језика
čcć
Откажи
А
Б
В
Г
Д
Ђ
Е
Ж
З
И
Ј
К
Л
Љ
М
Н
Њ
О
П
Р
С
Т
Ћ
У
Ф
Х
Ц
Ч
Џ
Ш
избубѐцати
сврш.
,
прел.
Значење
задати некоме много удараца, озледити га ударањем
види:
истући
Оближње одреднице
избе́чити се
изби́јати
избѝра̄ч
избѝрљивац
ѝзбичевати
ѝзбор
ѝзбо̄ра̄н
избр̀бљати
ѝзбрисати
избубѐтати
избу́љити се
и̏звала
изва̀нредан [изванре̏дан]
изва̀нредно
изва̀нредно̄ст
ѝзвежба̄н
ѝзвежба̄но̄ст
ѝзвежбати
ѝзвежбати се
изверзи́рати се