Тезаурус и речник српског језика
čcć
Откажи
А
Б
В
Г
Д
Ђ
Е
Ж
З
И
Ј
К
Л
Љ
М
Н
Њ
О
П
Р
С
Т
Ћ
У
Ф
Х
Ц
Ч
Џ
Ш
верифика́ција
ж
,
нлат.
1.
Значење
званична потврда исправности или ваљаности
види:
ауторизација
2.
форм.
Значење
провера тачности или исправности
види:
контрола
Оближње одреднице
ве̏реница
ве̏реничкӣ
верѐсија
вѐрза̄л
вѐрзија
вѐрзӣра̄н
вѐрзӣрано̄ст
вѐриге
вѐридба
ве̏рити се
верѝфиковати
вѐрмут
ве̑рнӣк
ве́рно̄ст
ве̏ровање
веро̀ватан
ве̏ровати
веро̀ватно
веро̀ватно̄ст
вероватно̀ћа